Back to overview

Verhalen uit het verleden voor het heden

Contributed by Toine Van Teeffelen on 20.05.2013:

Toine van Teeffelen

Mei 2013

Langzaam lopen Mary en ik over het pad voor het huis van haar moeder. We ondersteunen haar, ze is inmiddels over de negentig. De Askedinja-boom in de tuin draagt zijn rijpe oranje vruchten. Mary wijst naar de druiventrossen die nog nauwelijks waarneembaar zijn. Het is het juiste moment de wara’a dawali, de druivenbladeren, te plukken; ze zijn nu smakelijk bitter. Je kunt ze voor het eten goed gebruiken als “verpakking” van bundeltjes gekookte rijst met vlees. Mary wijst ook naar de plek waar Lubo, de hond van vroeger, ligt begraven. Herinneringen komen op.

Het is de tijd van de herdenking van de Nakbeh (ramp), de vlucht en verdrijving van Palestijnen in 1948 uit wat nu Israel is. Er zijn demonstraties in de hele West Bank, en spandoeken langs de straat tonen mensen die vermoeid maar strijdbaar proberen een symbolische heuvel te beklimmen.

De media tonen andere symbolen van Palestijnse identiteit; de knappe Mohammed uit Gaza, die meedoet aan het veel bekeken Arab Idols. En vanochtend stuurt Mary een foto op van Palestijnen, leden van een expeditie geleid door een Saoedische vrouw, die samen de Mount Everest hebben bedwongen en er een Palestijnse vlag hebben geplant.

Maar los van de symboliek – hoe houd je de verhalen vast uit het verleden, van meer dan 65 jaar geleden, opdat de wereld niet vergeet?

Een paar maanden geleden waren Mary en mensen uit het hele Betlehem gebied kwaad omdat een oud gebouw aan het eind van onze straat, met een mooie elegante ronding, door de nieuwe eigenaar zou worden gesloopt. Een demonstratie hield de eigenaar tegen. De voormalige gouverneur van Betlehem, huilde er zelfs bij. Wanneer je het verleden verliest, verlies je ook de toekomst.

Mijn lerares Arabisch gaat haar zwangere schoondochter de traditionele folklore verhalen vertellen die zij eerder in de jaren veertig en vijftig van haar moeder meekreeg en die ze later aan haar eigen kinderen doorvertelde. Ze zegt dat wanneer ze eenmaal begint, het ene na het andere verhaal vanuit haar geheugen naar boven komt. De gouden ketting van verhalen.

Met collega’s ben ikzelf bezig aan een andere verhalenketting. We redigeren een aantal oral history verhalen om die straks op grote posters te tonen op dat andere bouwwerk dat wel snel moet worden gesloopt, de Muur.

There are no comments. Add one!