Back to overview

Tijdloze tijd, dagelijkse tijd, verstoorde tijd

Contributed by Toine Van Teeffelen on 19.12.2018:

Toine van Teeffelen

Bethlehem

19/12/2018

Een paar weken geleden, het was een rustige ochtend, wachtte ik op het einde van de Armeense mis in de Geboortegrot. Samen met gasten zat ik een uur lang op de toegangstrap. We ervaarden de tijdloosheid van de Kerst in het langzame, ritmische gezang van de priesters.

Gisteren, ter gelegenheid van Mary’s verjaardag, bezochten Mary en ik een mis in de kleine kapel van de Bridgettines Sisters bij het Geboortekerkplein. De kapel is prachtig gelegen in het doolhof van oude kleine straatjes dat deel uitmaakt van vergeten Bethlehem. De stilte en het geluid van de kerkklokken en de onhoorbare voetstappen van de zusters herinnerden eveneens aan het oude ritme van de stad.

Maar daarna haastten we ons terug naar dat gewone alledaagse gevoel van tijd. We hebben allerlei seinpaaltjes die de tijd van de normale dagen accentueren. Komt de kaek man op tijd zodat we zijn brood met sesam kunnen kopen voordat Mary naar Bethlehem University vertrekt? Ja hoor, daar horen we zijn verre kreet in de ochtendstilte. Of we horen het geschreeuw van schoolgaande kinderen en weten hoe laat het is, of we voelen de snelle stappen van studenten die naar hun examens gaan terwijl ze soms tijdens het lopen nog uit de studieboeken lezen.

Toch is er altijd een minder welkom ritme: dat van bezetting. Het interfereert met de andere ritmes. Vol onzekerheid en dreiging, zet het iedereen op scherp. Vorige week, na een aantal aanvallen tegen kolonisten en onderdrukkende acties door het Israëlische leger, zag ik via Facebook dat mensen in Bethlehem en Ramallah hun deuren openden voor gestrande reizigers. Ze boden accommodatie aan hen die ‘s avonds niet de snelweg op durfden te gaan omdat hun auto’s misschien door kolonisten met stenen zouden worden bekogeld. Dit gebeurt bijvoorbeeld op Wadi Nar, de kronkelweg die Bethlehem en Ramallah verbindt. Volgens een Israëlische mensenrechtenorganisatie waren er vorige week binnen 24 uur “tientallen, zo niet honderden” aanvallen van stenen tegen Palestijnse auto’s.

Reizen vereist dagelijkse planning die hier altijd wordt bedreigd door ongeplande gebeurtenissen. Zo’n gebeurtenis kan een plotselinge mobiele checkpoint zijn, maar ook (in mijn geval) de schok van wat je ziet tijdens het reizen. Langs de weg Ramallah-Nablous staan zag ik een flink aantal posters van kolonisten met de ogen van Mahmoud Abbas, de president van het Palestijnse Gezag, in het centrum van concentrische cirkels. Een oproep tot moord.

Soms is er positief reizend nieuws, of wat we op dit moment als positief beschouwen. Deze december kreeg Mary een vergunning om via de luchthaven van Tel Aviv te vliegen. En deze keer kwam de vergunning niet, zoals zo vaak, op de dag voor of na het reizen, dus is ze in staat om haar reis goed te plannen.

Het ritme van de politiek interfereert ook met het oude tijdloze ritme van Bethlehem. Dit betreft niet alleen reis- of toegangsproblemen bij het bezoeken van moskeeën en kerken in Jeruzalem, maar ook zoiets eenvoudigs als het sturen van een kerstkaart. Ik vertel mensen in het buitenland dat kerstkaarten naar Bethlehem meestal in februari aankomen. Om veiligheidsredenen.

Maar het kan ook langer duren. In oktober gebeurde het dat 10 ton postpakketten in Jericho aankwamen. Ze werden niet minder dan 6 jaar opgehouden bij de Allenby-brug nadat ze kennelijk als verdacht waren geclassificeerd. Vanwege een nieuwe afspraak tussen de Israelische postautoriteiten en het Palestijnse Ministerie van Communicatie zijn de pakketten nu vrijgegeven.

Ik geloof echt dat sommige Israëlische legerofficials denken dat dit geen vernederingstactiek is maar een vertrouwenwekkende maatregel – zo alles-doordringend is de illusie van willekeurige macht die de bezetting op zijn plaats houdt. Binnen enkele dagen werden de pakketten door de Palestijnse postdienst naar hun echte bestemming gebracht. Stel je voor, om na zes jaar een kerstcadeau te ontvangen. Wat voor tijdsritme is dat?

There are no comments. Add one!