Back to overview

Gebroken kijk, gebroken werkelijkheid

Contributed by Toine Van Teeffelen on 12.03.2014:

Column uit Bethlehem

Toine van Teeffelen

Tijdens het ontbijt vertel ik over mijn voornemen om een tentoonstelling van de Palestijnse fotograaf Elias Halabi op de Muur bij Claire te bezoeken. De titel is “Fracturing Separation” – een scheiding breken. Er zijn twee mogelijke verstoorders: zware regen (goed voor het land na een extreme droge winter) en traangas. Er zijn bijna dagelijks gevechten in het vluchtelingenkamp Aida, als reaktie op de dood van niet minder dan zeven Palestijnen door het Israelisch leger, afgelopen maandag en dinsdag.

Mary vraagt me of ik gehoord heb van de Palestijnse rechter die op de Allenby Brug tussen de West Bank en Jordanie is gedood. Volgens de Israelische legerversie ging hij met een ijzeren staaf een soldaat te lijf en probeerde hij daarna een andere soldaat te wurgen. Ik vraag me af wie dat zou doen bij zo’n grenspost, een rechter…?

Afgelopen maandag werd een student van Birzeit die stenen had gegooid gedood door het leger. In zuid-Gaza werden drie militanten gedood. In de noordelijke West Bank werd een mogelijke autodief gedood in een achtervolging. Of was het een auto-ongeluk (Israelische legerversie)? We leven in een gebroken – en onderdrukkende – realiteit. Het beste Palestijnse nieuwsstation, Maan, geeft de verschillende versies van de nieuwsgebeurtenissen weer.

Geen traangas bij het Graf van Rachel. Dus ga ik ondanks de regen naar de Fracturing Separation tentoonstelling. Volgens het woordenboek betekent “to fracture”: “breken of iets laten breken.” Verscheidene foto’s kijken door kleine openingen in de Muur, alsof je loert door een spleet in een gesloten gordijn. Een foto is genaamd “achter de muur… een huis.” Het huis, symbool van leven achter het symbool van de dood, is via de spleet net te zien. Jara vertelt me dat ze eens door zo’n opening in de Muur heenkeek – recht in de ogen van een religieuze joodse bezoeker van het Graf van Rachel. Wat lees je in zulke ogen?

Een andere poster toont de twee kanten van de Muur, op een punt waar deze afbreekt. Nog een andere laat de Muur zien als op een Kerstkaart, de omgeving bedekt met sneeuw. Een vervreemdend beeld.

Veel bezoekers nemen foto’s van de foto’s die groot voor de Muur zijn geplaatst. De VIPs luisteren naar de uitleg van de fotograaf. Op weg naar huis kijk ik naar de Muurverhalenposter die beschadigd is. Moet deze worden gerepareerd? Rania kijkt er anders tegenaan. Misschien moeten we die poster maar laten zoals ze is, zegt ze. Tenslotte kunnen verhalen ook gebroken zijn.

There are no comments. Add one!