Back to overview

Dood op het kerkhof

Contributed by Toine Van Teeffelen on 02.12.2013:

Toine van Teeffelen

Bethlehem, December 1, 2013

Zoals elke zondagmorgen vroeg komt de ka’ek man langs, met zijn brood met sesamzaadjes, falafel en in de oven heet gemaakte, bespikkelde eieren. Hij wil altijd graag wat meer verkopen en doet dan met een onschuldig gezicht of je vier falafels hebt besteld in plaats van een. Daarna schudt hij zijn hoofd over zoveel verstrooidheid van hemzelf. Hij verkoopt ook de krant Al-Quds, waarvoor Mary zondagochtend meer tijd heeft dan tijdens de werkweek.

Hoewel het vandaag de opening van de Kerstmarkt in Betlehem is, stemt het nieuws niet vrolijk. De afgelopen weken vielen er regelmatig doden en gewonden in de West Bank en Gaza. Meestal krijgen de “incidenten” weinig aandacht. Want wie heeft afgelopen week gehoord dat drie mensen bij Hebron in hun auto door het Israelische leger werden gedood? Het zou om “salafisten,” “Al-Qaida” gaan. Zoals altijd is er onduidelijkheid over de omstandigheden waaronder deze buitenrechtelijke executies – hoe kan je ze anders noemen? – plaatsvonden.

Mary vertelt nu een bericht over een arbeider afkomstig uit de buurt van Nabloes, de 24-jarige Antar al-Aqraa. Hij werd gisteren gedood op een kerkhof in de buurt van Tel Aviv. Hij woonde in de buurt daarvan met nog enkele tientallen arbeiders, die geen vergunning hadden in Israel te werken. Een vrijwilliger bij de Israelische grenspolitie schoot hem, volgens Al Quds, van tien meter afstand dood. Hij zou de politie hebben aangevallen. Zijn familie in de West Bank kon niet geloven dat hij dat had gedaan. Wat is zijn verhaal? Ik probeer het uit verschillende bronnen te reconstrueren.

Over drie weken zou hij trouwen. Zijn verloofde viel flauw toen ze het nieuws hoorde. Hij werkte volgens zijn familie dag en nacht om te sparen voor de trouwpartij. Jonge, niet-getrouwde mannen krijgen normaal geen vergunning om in Israel te werken, tenzij je met de bezetting collaboreert. Dus om snel te sparen – de werkloosheid in de West Bank is hoog – werkte hij illegaal in Israel. Hij is niet de enige. Op het moment werken er enkele tienduizenden arbeiders illegaal in Israel. Het lukt hen zonder al te veel moeite de schijnbaar ondoordringbare Muur te passeren.

Je kan je voorstellen in wat voor type plaatsen de illegale arbeiders overnachten. In het geval van Antar was dat in een lokaaltje ergens bij een kerkhof. Mary vertelde van een kennis te hebben gehoord dat een jonge arbeider zich steeds aan zijn arm moest krabben na in Israel onder onhygienische omstandigheden te hebben overnacht. Je loopt ziekten op.

Antar werd eerder al verscheidene keren gearresteerd en moest boetes betalen. Als hij nu zou zijn gepakt zou hij volgens zijn collega’s na al die boetes minimaal een jaar gevangenis hebben gekregen. Weg met de huwelijksplannen. Dus probeerde hij te ontsnappen richting kerkhof.

Hoe hij dat deed is niet duidelijk. In een eerste berichtgeving op de Internet meldde de Israelische krant Jerusalem Post dat de man de vrijwilliger bij de grenspolitie met een “bijl” zou hebben aangevallen. Vanochtend stelde een nieuwe versie van het bericht dat de man zou hebben “gestoken” met iets. Tegelijk stond onder het verslag in cursieve letters een “correctie” van het eerdere bericht. Die correctie stelde dat het “niet duidelijk” was of het om een bijl ging of niet. Maar wie kan niet het verschil zien tussen een bijl en een mes? En hoe kan je met een bijl “steken”? Hoe gevaarlijk is eigenlijk iemand die op 10 meter afstand van je staat?

Ik moest denken aan een soortgelijke situatie van een paar weken geleden. Een arbeider werd bij een checkpoint ten oosten van Jeruzalem, de zgn. “container” checkpoint, uit de auto geroepen. Ter plekke werd hij doodgeschoten. Hij zou volgens de soldaten hen hebben aangevallen. Andere passagiers in de auto ontkenden het. Niemand probeerde een klachtenprocedure. Dat leidt toch maar tot niets, nog afgezien van het feit dat men zo weinig mogelijk met het leger te maken wilt hebben.

Vraag de dissidente Israelische ex-soldaten groep “Breaking the Silence” eens hoe vaak soldaten hebben gelogen om hun hachje te redden.

There are no comments. Add one!