Back to overview

Berichten op zondag

Contributed by Toine Van Teeffelen on 16.02.2016:

Toine van Teeffelen

Bethlehem

16/2/2016

Afgelopen zondag: drie berichten op de nieuwssite Ma’an in Bethlehem.

Twee Palestijnen werden die dag gedood bij de Damascus Poort nadat ze automatische wapens uit hun tassen hadden gehaald. Een begon te schieten in de richting van Israelische politie. Ze waren van de veiligheidsdienst van het Palestijns Gezag.

Tweede bericht: Yasmin al-Zarou (14 jaar) was met haar zus bij een Israelisch checkpoint in de binnenstad van Hebron. De soldaten vertelden dat ze probeerde een soldaat met een mes te steken. Omstanders hadden een andere lezing en zagen haar weglopen. Ook zij werd gedood.

Derde bericht: op dezelfde dag wilde de 17-jarige Naim Safi bij een checkpoint ten oosten van Bethlehem een soldaat steken. Ma’an publiceert een onthullende foto. Foto’s zeggen soms meer dan woorden. De jongen, een scholier, ligt dood op straat zonder bedekking. Een soldaat is aan het praten, kijkt de andere kant uit. Een vignette van bezetting.

Afgelopen vrijdag vroeg Daoed Nassar van de Tent of Nations, een vredesorganisatie en ecologische boerderij ten zuiden van Bethlehem, het AEI om steun van enkele internationale vrijwilligers. De familie Nassar kon niet weg van de boerderij omdat het Israelische leger het nabijgelegen stadje Nahalin had afgesloten.

De avond tevoren had een Palestijn een kolonist van de belendende nederzetting Neve Daniel gestoken. De dader was in de richting van Nahalin gevlucht. Onze Franse en Duitse vrijwilligers gingen naar de Tent of Nations om ‘menselijke veiligheid’ te geven aan de familie. De aanwezigheid van internationals kan in dit soort situaties een verschil maken. Daoed was bezorgd dat soldaten of kolonisten bomen of andere zaken op het land zouden beschadigen, zoals in het verleden was gebeurd.

Onze taxi chauffeur was na het vertrek van de vrijwilligers een paar minuten alleen. Een Israelische officier in burger kwam en vuurde enkele nogal onnozele vragen op hem af, zonder hem aan te kijken, als sprak hij tegen een automaat. Na afloop kreeg de chauffeur de slappe lach. Je wordt bijna zelf een ding, gewend aan vernedering – natuurlijk nooit helemaal.

Het beleg van Nahalin duurt al een dag of vijf.

Mary en ik zijn vandaag bij een celebratie van Tamer en andere leerlingen van de Freres. Honderden scholieren zitten keurig op rij op het schoolpodium om diploma’s in ontvangst te nemen. Tamer is een paar jaar jonger dan de jongen die daar zondag bij de checkpoint lag. Hij is relaxed en vol goede moed. Wat is zijn toekomst? Gelukkig heeft hij meer mogelijkheden. Na afloop moet hij ergens naar toe. Ik neem zijn zware schoolrugzak op mijn schouders, zie eruit als een buitenlandse backpacker op de straten van Bethlehem.

Thuis gekomen, klinkt er luide marsmuziek buiten. Ik kijk door het raam. Zo’n tien kinderen staan bij de ingang van het ‘Azza vluchtelingenkamp en demonstreren met plakaten op hun borst. Mary vertelt dat de picket line een betuiging van solidariteit is met Mohammed Al-Qiq, een Palestijnse journalist die tegen zijn administratieve detentie (gevangenneming zonder vorm van proces) een hongerstaking is begonnen en nu tegen de dood vecht.

There are no comments. Add one!