Home >History >Letters & Diaries >Onverwachte museumbezoekers
 
Login
email
password

users currently online: 13

arrow Home

arrow Your Personal Page
arrow People
arrow Places & Regions
arrow History
Archaeology
Community Histories
Historical Documents
General History
Immigration & Emigration
Letters & Diaries
Myths and Legends
Oral History
Vintage Maps
arrow Culture

arrow Community Resources
arrow Photography - local
arrow Photography Diaspora
arrow Audio

arrow Our Partners
arrow About Us
arrow All Recent Entries
arrow Message Board
arrow Newsletter
arrow Newsletter Archive

arrow AEI-Open Windows

Letters & Diaries: Onverwachte museumbezoekers

sorted by

Showing 1 - 20 from 174 entries

> Fine-grained
> Fijnmazig
> TRUMP IN BETHLEHEM (ENGLISH)
> TRUMP IN BETHLEHEM (NL)
> Aanwezigheid, of: een star is born
> Presence, or a star is born
> Pareltjes
> PEARLS
> Je oprichten
> Gaming
> Gaming
> Onverwachte museumbezoekers
> Unexpected museum visitors
> A TRUMP PRESIDENCY AND PALESTINE
> HET PRESIDENTSCHAP VAN TRUMP EN PALESTINA
> Gebaar
> The human gesture
> Dystopia
> Dystopie
> Aanraking van de grond
  page 1 from 9
submitted by Toine Van Teeffelen on 03.12.2016

Toine van Teeffelen
Bethlehem
2-12-2016

Soms komen er onverwachte bezoekers bij het Muurmuseum. Het ‘Museum’ omvat op het moment 170 grote dunmetalen posters bevestigd op de hoge Muur rond het Graf van Rachel in Bethlehem. De meeste posters tonen menselijke verhalen van Palestijnse jongeren en vrouwen. Zij vormen een ‘statement’ van menselijke moed en breekbaarheid tegenover de dood en verdeeldheid waar de Muur voor staat.

Nu kwam een paar weken geleden een delegatie van het Israelische leger langs om de posters te inspecteren. Om 2 uur in de nacht las een soldaat zo’n 50 van de in het Engels gestelde verhalen voor, in een loudspeaker. Een collega vertaalde in het Hebreeuws. Alles werd opgenomen. Een echte legeroperatie.

Claire, die in het huis daar woont, omgeven door negen meter hoge muren en posterverhalen, kon een paar uur niet slapen. Steeds maar weer hoorde ze ook “Sumud Story House”, waarmee de verhalen eindigen.

Zo wordt het Huis nog eens beroemd.

Op zich moet het een fascinerend gezicht zijn geweest. Graag had ik zelf hen het verhaal van Mary en dochter Jara horen voorlezen. Jaren geleden werd de laatste op 9-jarige leeftijd gelast haar kleren uit te doen bij de checkpoint, met een rij wachtenden achter haar. Toen Mary op haar beurt Jara vertelde daarmee te stoppen, werden beiden door de soldaat gelast naar Bethlehem terug te keren. Mary repliceerde door de soldaat te vertellen ‘naar Tel Aviv terug te keren’.

Mary placht altijd te zeggen dat het leger niet in de Muurposterverhalen is geinteresseerd. De enige keer dat ik merkte dat men aan die kant geirriteerd was, was toen het straatbordje ‘Apartheid Rd’ aan de andere kant van het Graf van Rachel, bij Aida kamp, van de Muur werd verwijderd. Dat was een recente toevoeging aan het Museum.

In zekere zin is de nieuwe interesse een klein sukses.

Kennelijk zag het leger na enkele jaren dat de verhalen behoorlijk worden gelezen door buitenlandse bezoekers die vanuit de checkpoint langs komen wandelen. Sommige Palestijnse gidsen nemen ook groepen ernaartoe, of naar het ommuurde huis van Claire.

Maar de vraag is, waarom deze registratie? Uit nieuwsgierigheid? Om te checken of er sprake is van ‘ophitsing’?

Ondertussen is het ’s avonds en ’s nachts niet prettig vertoeven in het gebied rond het Soemoed Verhalenhuis. Onlangs reed een kennis met haar kinderen in de auto daar langs de Muur. Toen ze niet snel genoeg stopte op een bevel van soldaten die daar patrouilleerden, werd aan beide kanten van de zijramen een geweer op haar en de kinderen gericht.

email to a friend print view