Home >History >Letters & Diaries >HET PRESIDENTSCHAP VAN TRUMP EN PALESTINA
 
Login
email
password

users currently online: 13

arrow Home

arrow Your Personal Page
arrow People
arrow Places & Regions
arrow History
Archaeology
Community Histories
Historical Documents
General History
Immigration & Emigration
Letters & Diaries
Myths and Legends
Oral History
Vintage Maps
arrow Culture

arrow Community Resources
arrow Photography - local
arrow Photography Diaspora
arrow Audio

arrow Our Partners
arrow About Us
arrow All Recent Entries
arrow Message Board
arrow Newsletter
arrow Newsletter Archive

arrow AEI-Open Windows

Letters & Diaries: HET PRESIDENTSCHAP VAN TRUMP EN PALESTINA

sorted by

Showing 1 - 20 from 174 entries

> Fine-grained
> Fijnmazig
> TRUMP IN BETHLEHEM (ENGLISH)
> TRUMP IN BETHLEHEM (NL)
> Aanwezigheid, of: een star is born
> Presence, or a star is born
> Pareltjes
> PEARLS
> Je oprichten
> Gaming
> Gaming
> Onverwachte museumbezoekers
> Unexpected museum visitors
> A TRUMP PRESIDENCY AND PALESTINE
> HET PRESIDENTSCHAP VAN TRUMP EN PALESTINA
> Gebaar
> The human gesture
> Dystopia
> Dystopie
> Aanraking van de grond
  page 1 from 9
submitted by Toine Van Teeffelen on 10.11.2016

Wat kunnen we hier in Palestina verwachten van een presidentschap van Trump? Een paar speculaties.

In het begin van zijn campagne werd Trump bekritiseerd door de pro-Israelische lobby in the Verenigde Staten nadat hij had gezegd dat hij een soort ‘neutral guy’ was wat het Palestijns-Israelisch conflict betreft. Hierna volgde hij de lijn van de andere presidentiele kandidaten en voegde daar zijn eigen Trumpiaanse hyperbolen eraan toe. Zelfs toonde hij zich bereid om de 38 miljard dollar over tien jaar aan militaire en ekonomische hulp die Obama voor Israel had geregeld te overtreffen.

Hij kondigde aan dat hij de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem wilde laten verhuizen en dat hij zou verklaren dat Jeruzalem de ongedeelde hoofdstad van Israel is. We weten echter dat in het verleden alle Amerikaanse presidentiele kandidaten terugkwamen van zulke beloften op het moment dat ze president werden. (Ofschoon nu zijn dochter Ivanka, deel van zijn inner political circle, zegt dat hij ‘100%’ serieus is).

Trump’s ideologie, als dat het goede woord is, bevat een paar hints wat we kunnen verwachten. Hij is het type conservatief of reactionair die denkt in termen van Amerikaanse of westerse ‘bolwerken’ die beschermd moeten worden tegen terrorisme, met name door grenzen te sluiten; zie de muur met Mexico, het racistische verbod voor moslims om de VS binnen te komen. Zijn denken is binair: de good guys in en de bad guys out. Dit is de benadering die hij instinctief zal kiezen jegens Israel, gezien als een westers bastion van good guys in een onvoorspelbare omgeving.

De Israelische Muur zal voor hem model staan voor de Muur met Mexico. De samenwerking met Israel op het gebied van veiligheid zal bloeien. Hij zal het argument van Israel overnemen dat een Palestijnse staat een basis is voor terrorisme en dictatuur. De adviseurs van Trump zijn pro-settler en het platform van de Republikeinse Partij spreekt niet meer over een Palestijnse staat als deel van een politieke oplossing.

Hij zal steun krijgen van zijn politieke vrienden, waaronder Adelson, de Amerikaanse casino miljardair die dichtbij Netanyahu en de Likoed staat en die grootschalige projecten financiert welke gericht zijn op het tegengaan van een Palestijnse staat en de uitbreiding van nederzettingen. Mensenrechten, laat staan een rechtvaardige vrede, zullen geen prioriteit vormen. De Palestijnen in de Arabische landen zullen worden vergeten.

Tegelijkertijd zal zijn overheersende doel in het Midden-Oosten ‘stabiliteit’ zijn, begrepen als het zakelijk managen (containment) van problemen en conflicten. Het is te verwachten dat hij deze stabiliteit zal willen bereiken door deals met een internationale van ‘sterke’ leiders: Putin (‘I like that guy’), Netanyahu (‘terrific guy’), Sisi, de president van Egypte (‘fantastic guy’), en, wie weet, ook Asad.

De orientaties van deze sterke mannen op het gebied van demokratie en mensenrechten zullen niet zo relevant voor hem zijn. Hij zal ze meer bekijken naar hoe effectief ze zijn in het tegengaan van terrorisme, gedefinieerd als islamitisch terrorisme, en met buitensluiting van staatsterrorisme.

Vanuit deze orientatie naar top-down stabiliteit, is het best mogelijk dat hij op een toekomstig moment met Israel in conflict zal komen wanneer de behoefte aan stabiliteit botst met een Israelische vraag een bijzonder project te steunen. Het is goed mogelijk dat vanuit zijn wens maximale manoevreerruimte te behouden (een Amerikaanse president heeft sowieso een grote mate van handelingsvrijheid in de buitenlandse politiek), een tijdelijke behoefte om zich op te stellen als ‘neutral guy’ hem wellicht beter dient dan de Israelische lobby steeds te gehoorzamen.

Ook zal hij door Netanyahu of diens opvolger niet willen worden behandeld zoals Obama werd behandeld – denk aan de speech van Netanyahu in het Amerikaanse Congres die lijnrecht inging tegen de Amerikaanse politiek jegens Iran.

Wat betekent dat voor de nabije toekomst? Ik denk dat Trump niet de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem zal laten verhuizen. Dat zou eenvoudigweg het aantal ‘problemen’ doen vergroten waarmee hij in het Midden-Oosten te maken krijgt. Het zou botsen met een streven naar stabiliteit en met de behoefte om bondgenoten te behouden, zoals Europa en een aantal Arabische regimes.

Ik vermoed dat hij zal toelaten dat Israel gradueel en onder de radar werkt aan een aantal projecten waar het al jarenlang mee bezig is: de uitbreiding van nederzettingen, de praktische (noet formele) annexatie van gebied C, het voorkomen van een Palestijnse staat in de West Bank en Gaza, en het isoleren van Oost-Jeruzalem van de Palestijnse West Bank.

Met andere woorden, zijn politiek zal niet erg verschillend zijn van die van de huidige Amerikaanse president behalve dat de twee statenoplossing publiekelijk minder nadruk krijgt en op de grond geheel om zeep wordt geholpen. Mogelijk zal hij zich niet druk maken om de uitbreiding van nederzettingen aan de noord-oost kant van Jeruzalem, die een levensvatbare Palestijnse staat in de West Bank onmogelijk maken. Misschien ziet hij af van publieke kritiek op de nederzettingen in een poging deze zaak te begraven.

In dit licht (of liever duisternis), zal het meer dan ooit de taak van de internationale civil society zijn om Israel’s apartheid-politiek onder de aandacht van de wereld te brengen, bijvoorbeeld met het oog op de herdenking van 50 jaar bezetting volgend jaar. Een parallele taak zal zijn het bevorderen van strategieen om Israel onder druk te zetten, om Palestijnen zowel als Israel zelf te redden van een mensenrechtelijke ramp en een politiek doodlopende weg.


Toine van Teeffelen
Bethlehem
10 november 2016

email to a friend print view